Gmina Śniadowo

Po ciepłych i wzruszających wydarzeniach pierwszego dnia w Szczepankowie, obchody Narodowego Święta Niepodległości w Gminie Śniadowo były kontynuowane w niedzielę – tym razem w Śniadowie, gdzie wspólnota parafialna i mieszkańcy spotkali się na uroczystej mszy świętej.

Msza święta z koncertem pieśni patriotycznych

Uroczystość rozpoczął koncert pieśni patriotycznych w wykonaniu zespołu muzycznego z Gminnego Ośrodka Kultury w Śniadowie, który przygotował również muzyczną oprawę całej mszy.
Pieśni, takie jak: „Kto Cię wołał legionisto", "Legiony” czy „Piechota” i "Przybyli ułani" wprowadziły wiernych w nastrój zadumy i wdzięczności, a zarazem radości z wolności, jaką dane nam jest przeżywać.
Śpiew stał się nie tylko artystycznym występem, ale i wspólną modlitwą – hołdem dla tych, którzy oddali życie za Ojczyznę.

Przy zabytkowym krzyżu z 1900 roku

Po zakończeniu mszy świętej wszyscy jej uczestnicy – sądząc po liczbie zgromadzonych – udali się procesyjnie do odnowionego, zabytkowego krzyża z 1900 roku, znajdującego się przy skrzyżowaniu ulic Szosowej i Ostrołęckiej.
To miejsce szczególne, nierozerwalnie związane z historią Śniadowa i wiarą jego mieszkańców.

W kazaniu ks. Tomasz Wilga przypomniał, że „nasi pradziadowie zapragnęli mieć Krzyż na pamiątkę 1900-lecia urodzin Chrystusa” – znak wiary, wdzięczności i trwania przy Bogu mimo burz historii.
Z prostotą i głębokim zaufaniem postawili prosty Krzyż z wyrytą na nim datą 1900 rok, który przez kolejne pokolenia stał się symbolem nadziei i nieprzemijających wartości.

Kaznodzieja przywołał także słowa o tych, którzy „szli na śmierć, bo Chrystus był dla nich nadzieją”, dodając refleksję, że coraz rzadziej widzimy ludzi zdejmujących czapkę przy krzyżu, wykonujących znak krzyża, coraz rzadziej krzyż staje się szczególnym znakiem.
Zachęcił, by na nowo odkrywać w nim źródło siły i nadziei, by krzyż nie był jedynie symbolem minionych pokoleń, ale znakiem żywej wiary i obecności Boga w codziennym życiu współczesnych ludzi.

Podczas uroczystości przy krzyżu w podstawie monumentu umieszczono kapsułę czasu.
Treść listu, który znalazł się w kapsule, odczytał sołtys Śniadowa, pan Janusz Wojsz, natomiast samą kapsułę złożyli wspólnie przedstawiciele najmłodszego i najstarszego pokolenia mieszkańców Śniadowa.
Gest ten stał się niezwykle symboliczny – połączył przeszłość z teraźniejszością i przyszłością, przypominając, że troska o wspólne wartości i pamięć o przodkach jest obowiązkiem każdego pokolenia.

W uroczystość przy krzyżu aktywnie zaangażowała się pani Elżbieta Mierzejewska, która wspierała przygotowania i przebieg modlitwy, dbając o jej podniosły charakter i właściwą oprawę.
Dzięki takim osobom lokalne tradycje są podtrzymywane, a pamięć o przodkach i ich wierze wciąż trwa w sercach mieszkańców gminy.

Podziękowania

Organizatorzy i mieszkańcy Śniadowa składają serdeczne podziękowania donatorom oraz wszystkim osobom, które przyczyniły się do renowacji zabytkowego krzyża z 1900 roku.
Dzięki ich ofiarności, zaangażowaniu i trosce o dziedzictwo naszej małej ojczyzny, krzyż ten odzyskał dawny blask i nadal może być miejscem modlitwy, spotkań i refleksji.

Wiara i wspólnota

Wspólnota mieszkańców, młodszych i starszych, stanęła razem w duchu jedności i wdzięczności za dar wolności.
Odnowiony krzyż – świadectwo wiary i pamięci przodków – stał się tego dnia miejscem, gdzie przeszłość spotkała się z teraźniejszością, a historia z sercem.

Jak podkreślił ksiądz celebrans, „niech ten dzisiejszy dzień będzie dla nas czasem refleksji” – nad tym, jak pielęgnujemy wiarę, jak okazujemy szacunek symbolom i jak przekazujemy dalej to, co najcenniejsze: miłość do Boga, Ojczyzny i drugiego człowieka.

Organizatorzy dziękują wszystkim, którzy włączyli się w przygotowanie i udział w drugim dniu obchodów, szczególnie zespołowi muzycznemu z GOK w Śniadowie za wspaniałą oprawę muzyczną, a także pani Elżbiecie Mierzejewskiej i panu Januszowi Wojszowi za ich zaangażowanie i pomoc w organizacji uroczystości przy krzyżu.

Zdjęcia z uroczystości pojawiają się cyklicznie na stronie Gminy Śniadowo, aby każdy mógł jeszcze raz wrócić do tych wyjątkowych chwil.

_{T. Szeląg}