Gmina Śniadowo

Dzień 10 lutego to szczególna data – data, która w polskiej historii zapisała się przejmującym mrozem i stukotem wagonów ruszających w nieznane.

Dziś, dokładnie w 86. rocznicę pierwszej masowej wywózki z 1940 roku, spotkaliśmy się

w Bibliotece Publicznej Gminy Śniadowo, by pokazać, że pamięć o tamtych wydarzeniach jest

w naszej gminie wciąż niezwykle żywa.

To nie tylko kolejna data w kalendarzu.

Podczas dzisiejszego spotkania, historia spotkała się z literaturą,

a pamięć rodzin Sybiraków z niezwykłą wrażliwością młodzieży. To wydarzenie po raz kolejny udowodniło, że pamięć to most między pokoleniami, a historia to nie tylko suche daty, ale przede wszystkim żywy człowiek i jego losy.

Niezwykle miło nam było gościć osoby, które zaszczyciły nas swoją obecnością:

- gospodarza naszej Gminy, Pana Wójta Rafała Pstrągowskiego, oraz przedstawicieli rodzin Sybiraków:

- panią Joannę Brulińską,

- państwa Agnieszkę i Tadeusza Cienkus,

- panią Hannę Kłosińską,

- panią Elżbietę Mierzejewską,

- panią Katarzynę Tiepłową.

 

Spotkaniu towarzyszyła wystawa publikacji oraz dokumentów o wywózkach

i deportacjach. Przyniesione przez Państwa pamiątki po najbliższych wywołały ogromne poruszenie. Stare fotografie, zdjęcia, listy oraz szczególny brewiarz, który służył do modlitwy i nauki czytania na „nieludzkiej ziemi”, stały się żywym świadectwem trudnych losów i niezłomności ducha.

 

Wyjątkowym gościem była również pani Anna Rybakiewicz, pisarka, która w swoich powieściach z wielką empatią opisuje losy osób wywiezionych na Wschód, dbając o to, by ich świadectwo przetrwało w literaturze.

 

Szczególnie wzruszająca była obecność uczniów ze Szkoły Podstawowej im.Polskich Dzieci Sybiru w Szczepankowie.

Widok młodych ludzi, którzy z taką uwagą słuchają i kultywują tradycję swojego patrona, daje nadzieję, że pamięć o tamtych tragicznych wydarzeniach nie zostanie zatarta.

 

Z całego serca dziękujemy wszystkim obecnym Rodzinom Sybiraków.

Dziękujemy za Waszą obecność, za każdą podzieloną się z nami historią oraz za chwile głębokich wzruszeń, które stały się dla nas bezcenną lekcją pokory i patriotyzmu.

Państwa wspomnienia są najtrwalszym pomnikiem historii.

Jesteśmy winni szacunek tym, którzy nie wrócili, oraz wdzięczność tym, którzy niosą to dziedzictwo dzisiaj.

 

Dziękujemy wszystkim za wspólne chwile zadumy.